Opiekun w Domu Pomocy Społecznej

opublikowane: 8 sty 2016, 07:14 przez Bartosz Mikołajczyk

INFORMACJA O ZAWODZIE OPIEKUN W DOMU POMOCY SPOŁECZNEJ


Zawód wprowadzony na rynek edukacyjny Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 29 marca 2001 r.

Opiekun w DPS pełni rolę osoby pierwszego kontaktu wobec osób niesamodzielnych, chorych, niepełnosprawnych, potrzebujących stałej opieki i pielęgnacji, oderwanych przez fakt zamieszkania w instytucjach całodobowych od codziennych kontaktów z rodzinami i bliskimi. Dostrzegając potrzeby i problemy mieszkańców DPS opiekun współpracuje z zespołem terapeutycznym tworząc i realizując indywidualne programy oddziaływań skierowanych na osobę korzystającą z pomocy instytucjonalnej. W bezpośredniej opiece nad podopiecznym realizuje indywidualny plan pracy i opieki, pomaga w zaspakajaniu potrzeb, rozwiązywaniu problemów, wykonywaniu codziennych czynności z zakresu samoobsługi lub pełni funkcje zastępcze. Organizuje osobie podopiecznej czas wolny umożliwiając samorealizację, rozwój zainteresowań, integrację z rodziną, społecznością lokalną i innymi mieszkańcami DPS lub innej instytucji opiekuńczej.

Zakres zadań zawodowych wymaga od opiekuna określonych kompetencji personalnych i społecznych. Praca z osobą niesamodzielną, chorą i niepełnosprawną wymaga od opiekuna empatii, kreatywności i konsekwencji w realizacji zadań oraz umiejętności kształtowania pozytywnych relacji interpersonalnych w najbliższym otoczeniu osoby podopiecznej.

Opiekun w Domu Pomocy Społecznej uzyskuje kwalifikację po zdaniu egzaminu potwierdzającego kwalifikację zawodową


UZASADNIENIE POTRZEBY KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE OPIEKUN W DOMU POMOCY SPOŁECZNEJ

Proces starzenia się ludności Polski stale postępuje i – jak wskazują prognozy – jego intensywność ulegnie przyspieszeniu w drugiej dekadzie XXI wieku, gdy wiek emerytalny osiągną osoby urodzone w latach powojennego wyżu demograficznego. Przy czym proces ten będzie miał cechy tzw. podwójnego starzenia (nastąpi podwojenie liczby osób w grupie 80 lat i więcej). Wraz z wiekiem wzrasta niepełnosprawność. Oznacza to większe zapotrzebowanie na stałą opiekę i świadczenia pielęgnacyjne. Osoby te mogą stać się potencjalnymi klientami domów pomocy społecznej.

Postępujące zmiany w strukturze rodziny i mobilność młodego pokolenia powodują, że coraz częściej osoby starsze nie mogą liczyć na bezpośrednią opiekę ze strony aktywnych członków rodziny. To wszystko będzie zmuszało wiele osób do korzystania z instytucjonalnych form pomocy. Do osób wymagających opieki instytucjonalnej zaliczyć trzeba także osoby przewlekle chore psychicznie, niepełnosprawne intelektualnie oraz dzieci i młodzież niepełnosprawne intelektualnie. Przegląd internetowych ofert pracy w oparciu o Portal Publicznych Służb Zatrudnienia i portal pracuj.pl wykazał zainteresowanie pracodawców zatrudnianiem opiekunów w Zakładach Opiekuńczo-Leczniczych i Domach Pomocy Społecznej w różnych regionach Polski oraz na terenie UE.

Zważywszy na pogłębiający się proces starzenia się ludności oraz procesy społeczne w rodzinie istnieje konieczność tworzenia instytucji wspierających rodziny w opiece nad osobami starszymi i niepełnosprawnymi oraz przygotowania fachowej kadry opiekunów do pracy w domach pomocy społecznej.


CELE SZCZEGÓŁOWE KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE OPIEKUN W DOMU POMOCY SPOŁECZNEJ


Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie opiekun w domu pomocy społecznej powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

1) rozpoznawania i oceniania stanu funkcjonowania fizycznego, psychicznego i społecznego osoby podopiecznej;

2) opracowania indywidualnego planu procesu pomocy i opieki dla osoby podopiecznej przebywającej w instytucji opiekuńczo-leczniczej, uwzględniającego poziom możliwości psychofizycznych osoby podopiecznej oraz zasoby instytucji;

3) sprawowania opieki nad osobą podopieczną niesamodzielną, niepełnosprawną lub przewlekle chorą oraz udzielanie jej wsparcia emocjonalnego;

4) utrzymywania sprawności i aktywizowanie podopiecznych we współpracy z zespołem terapeutycznym;

5) wspierania oraz motywowania osoby podopiecznej do podejmowania aktywnych form spędzania czasu wolnego umożliwiających samorealizację, rozwijających zainteresowania i usprawniających psychofizycznie oraz społecznie.


Do wykonywania zadań zawodowych niezbędne jest osiągnięcie efektów kształcenia określonych w podstawie programowej kształcenia w zawodzie opiekun w domu pomocy społecznej:

 efekty kształcenia wspólne dla wszystkich zawodów (BHP, PDG, JOZ)

 efekty kształcenia wspólne dla zawodów w ramach obszaru medyczno-społecznego stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie PKZ(Z.c)

 efekty kształcenia właściwe dla kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie Z.6. Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej.


Powyższy opis zawodu pochodzi z programu nauczania zawodu opracowanego przez KOWEZIU:

http://www.koweziu.edu.pl/programy_nauczania/pliki_po_rec/OwDPS_341203_program_P_po_rec.pdf


Pierwszą różnicą jaką można zauważyć jest inny rodzaj klasyfikacji zawodowej, która jest podstawą zawodu. W przypadku opiekuna w DPS jest to Z.6 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej. W przypadku opiekuna medycznego jest to klasyfikacja Z.4 - Świadczenie usług opiekuńczych osobie chorej i niesamodzielnej.


W związku z różnymi kwalifikacjami zawodowymi zupełnie inny jest też tryb nauczania – w przypadku opiekuna w DPS nauka zajmuje 4 semestry.


Różnice doskonale widoczne są również w przypadku planu nauczania – u opiekuna w DPS występują działy programowe, które przybliżają funkcjonowanie DPS-ów, aktywizację podopiecznego, trening umiejętności społecznych czy bio-psycho-społęczne funkcjonowanie człowieka. W przypadku opiekuna medycznego poza czynnościami opiekuńczymi, które są wspólne dla obu zawodów, znajdziemy również m.in. zagadnienia promocji zdrowia, anatomii, fizjologii i patologii czy dezynfekcji przyborów i narzędzi stosowanych przy zabiegach.


Odmienne kwalifikacje zawodowe mają związek przede wszystkim z odmiennymi placówkami, które powinny być podstawowym miejscem zatrudnienia. Opiekun w DPS zdobywa znacznie więcej informacji, które przydatne będą w pracy w takiej placówce. Jest to przede wszystkim wiedza dotycząca funkcjonowania systemu pomocy społecznej w Polsce, aktywizację i trening umiejętności poznawczych podopiecznego i pomoc w codziennym życiu (chociażby planowanie wydatków). Znacznie większy nacisk położony jest również na procesy emocjonalne, osobowościowe i motywacyjne co znacznie ułatwi pracę opiekunowi w DPS, który przez długi czas opiekuje się tymi samymi podopiecznymi. Opiekun medyczny pracujący w szpitalu czy ZOL raczej nie będzie miał tak długotrwałego kontaktu z podopiecznym, jak również inne są powody dla których wymagają pomocy – w przypadku DPS często są to osoby starsze, niesamodzielne czy z różnego rodzaju chorobami psychicznymi. Dlatego też oba zawody poza pewnymi wspólnymi kompetencjami mają jeszcze szereg innych, zupełnie różnych, co pozwala im znacznie lepiej pracować na stanowisku do którego zostali przygotowani i do placówek w których powinni znaleźć zatrudnienie.


Wspólne są zatem czynności opiekuńcze nad podopiecznym – mycie, karmienie itd. Opiekun w DPS stanowi niezwykle istotne wsparcie dla podopiecznych w placówkach pomocy społecznej. Zawód ten warto wybrać, jeśli pracujemy już w takich placówkach i chcemy sformalizować swoje kompetencje czy jeśli chcemy związać swoją przyszłość zawodową z placówkami pomocy społecznej. Kwalifikacje zawodowe mogą być również rozpoznane w innych krajach.


Zawód ten został sklasyfikowany w klasyfikacji zawodów pod numerem 31203.

Comments