Poradnik OM‎ > ‎

Wypalenie zawodowe

opublikowane: 22 lip 2013, 13:55 przez Bartosz Mikołajczyk

W zawodach wymagających kontaktu z innymi ludźmi bardzo częste jest zjawisko wypalenia zawodowego. Czasami jest ono mylone ze zmęczeniem pracą, które mija po urlopie lub czasie wolnym od pracy. Wypalenie zawodowe występuje, gdy obecna praca nie spełnia już oczekiwań, przestaje dawać satysfakcję, pracownik przestaje rozwijać się zawodowo, a to co było wcześniej jego pasją staje się męczącym obowiązkiem. Uczucia te nie mijają po okresie urlopu, odpoczynek nie stanowi wystarczającej formy rozładowania napięcia. Wypalenie związane jest tez z koniecznością tłumienia emocji, które nie zawsze można okazać w trakcie pracy z inną osobą.

Wypalenie najczęściej dotyczy osób, które są nastawione na rywalizację, nie potrafią radzić sobie ze stresem, mają niską samoocenę, są przekonane, że to co robią nie ma sensu, a większość kwestii w ich życiu zależy od otoczenia a nie od nich samych. Głównym powodem takiej reakcji jest zbytnie obciążenie zadaniami, których pracownik nie jest w stanie wykonać, niska kontrola nad wykonywanym zadaniem (gdy każdą, nawet najmniejszą zmianę trzeba konsultować z przełożonym), niedopasowanie wewnętrzne do obowiązujących zasad w firmie. Trudno określić dokładny początek wypalenia zawodowego. Długotrwały stan nie jest korzystny dla pracownika, może doprowadzić do konfliktów w pracy, zaburzeń somatycznych, podejmowania błędnych decyzji. Dodatkowo może spowodować obniżenie czujności i błędne postrzeganie rzeczywistości, co może być szczególnie niebezpieczne w przypadku osób odpowiedzialnych za zdrowie i życie innych.

Jak przeciwdziałać wypaleniu?

Przede wszystkim warto walczyć z przyczyną. Rozładowanie napięcia poprzez aktywność fizyczną lub spędzanie czasu na ulubione hobby samo w sobie nie jest złe i może być bardzo pomocne, lecz po jakimś czasie nie będzie to już wystarczało, jeśli główna przyczyna nie będzie usunięta. Przed rozpoczęciem jakichkolwiek działań warto zastanowić się, czy aktualna praca to na pewno właściwa praca dla nas. Jeżeli napięcie powoduje zawód i związane z tym obowiązki, a nie np. niezrozumienie ze strony szefa, to warto zastanowić się nad zmianą zawodu, chociaż samo rzucenie pracy powinno być ostatecznością. W przypadku opiekuna medycznego w szpitalu pomocna może okazać się zmiana oddziału. Sam zawód powinien być zgodny ze zdobytymi umiejętnościami i wiedzą, a przynajmniej zainteresowaniem. Warto też poznać różne techniki radzenia sobie ze stresem, relaksacyjne i asertywności. Konieczne też będzie obiektywne spojrzenie na to, co może być przyczyną wypalenia i ustalenie czy są możliwości usunięcia przyczyn lub zmniejszenia ich występowania. Warto też podsumować swoje dobre i złe strony i sposób reakcji na codzienne wydarzenia w pracy, wszelkie niepowodzenia i konflikty w pracy należy traktować mniej osobiście. Ciągły rozwój i dążenie do zwiększenia kompetencji nie pozwalają na wypalenie.


Więcej na temat technik relaksacyjnych można znaleźć tu: http://opiekunmedyczny.com.pl/medycyna-naturalna/techniki-relaksacyjne-i-medytacja


Źródło: 

Aronson, E. (1995). Człowiek, istota społeczna. Warszawa: PWN

Sęk, H (2004). Wypalenie zawodowe: przyczyny i zapobieganie. Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN

Terelak, J. (2001). Psychologia stresu. Bydgoszcz: Oficyna Wydawnicza Branta.




Comments